Ontwikkeling van het saunagebouw



Ontwikkeling van het saunagebouw

De oude rooksauna's hebben slechts één vertrek met saunakachel en verhoging (om op te zitten). Water werd weinig gebruikt en het lichaam werd gereinigd door zweten en de vihta of vasta (tak van een berk). Zeep bestond niet tot de 19e eeuw. Wassen en afkoelen gebeurde in een meer of rivier door water over het lichaam te gooien of in de winter door te rollen in de sneeuw. Als heet water werd gebruikt, werd dit in een houten vat verhit door er hete stenen in te doen.

Men kwam licht gekleed naar de sauna. De kleren werden opgehangen aan spijkers buiten de sauna. Na de sauna werden de kleren weer aangetrokken. Het was echter praktischer om naakt de sauna te verlaten om goed af te koelen en naar gelang de behoefte geleidelijk aan kleren aan te trekken.
Met het verschijnen van zeep, werd het wassen van het lichaam belangrijker. Een vat met heet water werd aan de saunakachel vastgemaakt en het wassen gebeurde in de sauna. In de zomer maakt het niet veel uit, maar in de winter was buiten wassen niet echt aangenaam!

In openbare sauna's in de steden waren de hete en wasvertrekken gescheiden van elkaar. Met het verspreid raken van de schoorsteensauna kwam dit geleidelijk aan ook opzetten in privé-sauna's. Immers, jezelf wassen is lekkerder in een koele ruimte.

Het saunagebouw ontwikkelde zich ook in andere opzichten. Vanaf de jaren twintig hadden veel sauna's een veranda en een aparte kleedkamer. In het geval van een sauna als zomerhuisje, werden andere vertrekken, zoals keuken en slaapkamer vaak toegevoegd als geen ander gebouw beschikbaar was.

De muren en het plafond in elke Finse sauna zijn van hout. De vloer in de oude rooksauna was meestal van gewone aarde. De volgende fase was een vloer van planken en uiteindelijk vloeren met tegels op beton.

Bron: finlandsite.nl